ဘင်ချူး

လူတိုင်းနီးပါးဟာ နိုင်ငံစုံကုမ္ပဏီကြီးကနေ ကုန်သည်ငယ်တွေအထိ စက်ရုံတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်အလုပ်လုပ်ချင်ကြပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ ကြားခံလူကို ဖြတ်တောက်ဖို့ပါပဲ။ B2C တွေအတွက် သူတို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ပြိုင်ဘက်တွေထက် အားသာချက်ကို ကြော်ငြာဖို့ ဘုံဗျူဟာနဲ့ အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကြားခံလူဖြစ်ရတာ စီးပွားရေးဆက်ဆံရေးမှာ ဝန်ခံချင်တဲ့ နောက်ဆုံးအရာလို့ ထင်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စဉ်းစားကြည့်ပါ- Apple ကိုကျော်ပြီး Foxconn ကနေ (ဖြစ်နိုင်ရင်) တူညီတဲ့ “iPhone” ကို ဝယ်ချင်ပါသလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲ။ Apple က ကြားခံလူတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာကွာခြားလဲ။

“M2C” (ထုတ်လုပ်သူမှ စားသုံးသူသို့) သီအိုရီ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ၊ စားသုံးသူနှင့် စက်ရုံကြားရှိ အရာအားလုံးကို ကြားခံအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဟု ယူဆကြပြီး ၎င်းတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချရန် အခွင့်အရေးအတွက်သာ မှန်းဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် Apple သည် iPhone ကို သေချာပေါက် မထုတ်လုပ်သောကြောင့် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် ကိုက်ညီပုံရသည်။ သို့သော် Apple သည် ကြားခံတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့သည် ထုတ်ကုန်ကို တီထွင်ထုတ်လုပ်ပြီး ဈေးကွက်တင်သည်၊ နည်းပညာတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည် စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးပါဝင်သော ကုန်ကျစရိတ်သည် ရိုးရာထုတ်ကုန်ပစ္စည်း + လုပ်အား + အထွေထွေကုန်ကျစရိတ်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနိုင်သည် (နှင့် အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်)။ Apple သည် သင်ရရှိသော iPhone တွင် ထူးခြားသောတန်ဖိုးများစွာကို ထည့်သွင်းပေးသည်၊ ၎င်းသည် သတ္တုနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းများထက် များစွာပိုသည်။ဂ ဆားကစ်ဘုတ်။ “ကြားခံ” တစ်ခုကို တရားမျှတစေရန် တန်ဖိုးမြှင့်တင်ခြင်းသည် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

ဂန္ထဝင် 4P စျေးကွက်ရှာဖွေရေးသီအိုရီကိုသွားမယ်ဆိုရင် တတိယ P၊ “ရာထူး” ဒါမှမဟုတ် အရောင်းလမ်းကြောင်းပြစနစ်ဟာ တန်ဖိုးရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတော်လေးရှင်းပါတယ်။ ထုတ်ကုန်ရဲ့တည်ရှိမှုနဲ့တန်ဖိုးကို ဖောက်သည်တွေသိရှိစေဖို့ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့တန်ဖိုးတွေရှိပါတယ်။ အဲဒါက အရောင်းဝန်ထမ်းတွေလုပ်တဲ့အလုပ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှာ ထုတ်ကုန်ကို သင့်လိုအပ်ချက်နဲ့ကိုက်ညီအောင် တပ်ဆင်ပေးခြင်းအားဖြင့် အရောင်းအဝယ်ကိုပိတ်ဖို့ သူတို့ကိုငှားရမ်းကြပါတယ်။ စက်ရုံအရောင်းဝန်ထမ်းက ကြားခံလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှစဉ်းစားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အရောင်းဝန်ထမ်းက အရောင်းအဝယ်ရဲ့တစ်ဖက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့အမြတ်ကနေယူတဲ့ အရောင်းအဝယ်ကနေ ကော်မရှင်ရတဲ့အခါ သူ့ကို “မလိုအပ်ဘူး” လို့ ဘာလို့မယူဆတာလဲ။ အရောင်းဝန်ထမ်းရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ ဘာသာရပ်အပေါ် သူ့ရဲ့အသိပညာနဲ့ သင့်အတွက်ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ သူ့ရဲ့ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကို သင်တန်ဖိုးထားမှာပါ၊ ပြီးတော့ သူက သင့်ကို ပိုကောင်းတဲ့ဝန်ဆောင်မှုပေးလေ၊ သူ့ရဲ့ကုမ္ပဏီက သူ့ရဲ့အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့အလုပ်အတွက် သူ့ကိုပိုဆုချသင့်တယ်ဆိုတာ သင်လုံးဝလက်ခံပါတယ်။

ဇာတ်လမ်းက ဆက်သွားပြန်ပြီ။ အခု အရောင်းသမားက အရမ်းအောင်မြင်လာတာကြောင့် သူ့စီးပွားရေးကို စတင်ပြီး လွတ်လပ်တဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဖောက်သည်အတွက် အရာအားလုံးက အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူဟာ တကယ့်ကြားခံတစ်ယောက် ဖြစ်လာပါပြီ။ သူ့အထက်လူကြီးဆီက ကော်မရှင် မရတော့ပါဘူး။ အဲဒီအစား စက်ရုံနဲ့ ဖောက်သည်ကြားက ဈေးနှုန်းကွာခြားချက်ကနေ အမြတ်ရနေပါပြီ။ တူညီတဲ့ ထုတ်ကုန်အတွက် ဈေးနှုန်းတူနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးရင်တောင် ဖောက်သည်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မသက်မသာ ခံစားရမှာလား။ ဒီမေးခွန်းကို စာဖတ်သူကို ချန်ထားခဲ့ပါရစေ။

ဟုတ်ကဲ့၊ ကြားခံများသည် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှိသည်ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက အန္တရာယ်မရှိပါဘူး။cကျွန်တော့်ရဲ့ ကြိုတင်ကိစ္စအတွက် kယခင်ဆောင်းပါးတွင် ဂျပန်အဘိုးကြီးသည် စီမံကိန်းအောင်မြင်မှုအတွက် အမှန်တကယ် ပံ့ပိုးကူညီခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးဖောက်သည်၏ လိုအပ်ချက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၏အကြံဉာဏ်များကို ပေးခဲ့ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆက်ဆံရေးကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ သူမပါဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်သန်နိုင်သည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် သူအလယ်တွင် ရှိနေခြင်းသည် စွမ်းအင်နှင့် အန္တရာယ်များစွာကို သက်သာစေသည်။ တရုတ်နိုင်ငံမှ ပေးသွင်းသူနှင့် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်သာရှိသော နောက်ဆုံးဖောက်သည်အတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏တန်ဖိုးကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြသခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည့်အပြင် အမြတ်အစွန်းကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကအချက်က ဘာလဲ။ ကြားခံလူကောင်းလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား သင့်ရဲ့ ပေးသွင်းသူက ကြားခံလူလား မဟုတ်ဘူးလားလို့ မေးခွန်းထုတ်မယ့်အစား သူ/သူမရဲ့တန်ဖိုးကို မေးခွန်းထုတ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယူဆပါတယ်။ သူဘာလုပ်လဲ၊ ဘယ်လိုဆုရလဲ၊ သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှု စတာတွေပေါ့။ ရင်းမြစ်ရှာဖွေတဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ကြားခံလူနဲ့ အတူနေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့နေရာကို ရဖို့ လုံလောက်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိဖို့ သေချာအောင်လုပ်ပါ။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကြားခံလူတစ်ယောက်ကို ထိန်းသိမ်းထားတာက မစွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ရင်းမြစ်ရှာဖွေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေရှိတာထက် ပိုစမတ်ကျတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပါ။